Vos

Sommige katten blijven liever op de achtergrond. Vos heeft daar nog nooit van gehoord.

Toen ze een paar dagen rondliep bij een basisschool, wist al snel iedereen wie ze was. Ze begroette kinderen, zocht knuffels bij volwassenen en besloot uiteindelijk dat het binnen ook wel gezellig zou zijn. Toen de schoolbel ging, dacht ze: ik blijf niet alleen achter op het schoolplein, en liep vrolijk met de leerlingen mee naar binnen. En zo belandde ze plots in een klaslokaal alsof ze de schoolkat was, maar helaas was haar baantje van korte duur.

Ze houdt van mensen. Van allemaal. Ze geniet van aandacht en maakt zonder moeite nieuwe vrienden. Verwacht dus niet dat ze alleen thuis op de bank blijft liggen; de kans is groot dat de buren, het buurthuis of de supermarkt haar ook leren kennen.

En krijgt ze even niet de aandacht die ze verdient? Dan begint de voorstelling. Ze laat zich dramatisch op haar rug vallen, steekt haar pootjes smekend tussen de tralies van het buitenverblijf, kijkt alsof ze al weken geen knuffel heeft gehad en zet een miauw op waar zelfs een luchtalarm nog iets van kan leren.

Met andere katten heeft Vos een heel andere mening. Die ziet ze liever vertrekken dan verschijnen. Daarom zoeken we voor haar een thuis waar ze de enige kat mag zijn.

Vos heeft wel een medisch rugzakje. Bij haar is een duidelijke hartruis vastgesteld. Op dit moment heeft ze daar geen klachten van, ze is ook pas zo'n 2 jaar. Bij de jaarlijkse check bij de dierenarts kan dit in de gaten gehouden worden. Er is wel een goede kans dat in de toekomst het wel nodig is om een hartecho te laten maken en mogelijk behandeling met medicatie nodig gaat zijn. 

Voor mensen heeft ze liefde genoeg. Misschien straks wel voor jou.