Puck

Puck kwam bij ons binnen tijdens een vangactie een dame van onbekende leeftijd, maar duidelijk ooit geliefd geweest, want ze bleek al gesteriliseerd. Toch heeft ze lange tijd zelf haar boontjes moeten doppen buiten en dat liet ze de eerste weken goed merken. Mensen? Rare wezens. Afstand houden graag.

Maar langzaam zakte haar schild. Ze ontdekte dat wij niets van haar wilden behalve rust, veiligheid en… lekkers. En toen zagen we haar veranderen. Puck bloeide open tot een lieve, vrolijke poes die gewoon even moest wennen aan haar nieuwe wereld.

Nu is Puck een blij ei die je vaak al door het raam ziet wachten. Doe je de deur open, dan begroet ze je met een zacht miauwtje en een kopje. Knuffels? Graag. En als kamergenoot Pepper soms iets te aanwezig is, deelt Puck even een duidelijke tik — om daarna weer vrolijk verder te knuffelen. 

Ps. De foto laat niet zien wie ze werkelijk is, het is nog een oude foto van toen ze net binnen was gekomen. We proberen zo snel mogelijk een nieuwe foto bij haar verhaal te zetten