Kees

Kees kwam via een vangactie bij ons terecht na een leven op een camping, waar hij vooral op zichzelf was aangewezen. Het leven buiten heeft hem voorzichtig gemaakt. In de opvang zoekt hij het liefst een hoog plekje op of in schuilhokje, plekken waar de wereld even niet zo dichtbij voelen. Kees weet nog niet zo goed wat hij van mensen vindt, wanneer we in zijn buurt komen begint hij te trillen van spanning. Zijn lichaam vertelt wat woorden niet kunnen: het is hem allemaal nog te veel.

Bij binnenkomst had Kees een bebloed kopje omdat hij zich in de vangkooi had bezeerd. Voor een kat die altijd vrij is geweest, is het begrijpelijk dat hij in paniek probeerde te ontsnappen.

Toch laat Kees ons ook af en toe een verrassend andere kant zien. Wanneer hij denkt dat niemand kijkt, loopt hij ontspannen door de kamer en probeert hij fanatiek brokjes uit de schrokbak te vissen met zijn pootjes. Hij is dan helemaal in zijn eigen kleine wereldje, het zijn die momenten die laten zien dat hij wél kan ontspannen maar alleen als hij zich veilig voelt.

We zien dat achter zijn voorzichtige blik een lieve, zachte kater schuilt die met geduld kan opbloeien. Voor Kees zoeken we daarom een rustig huishouden zonder kinderen, met een buiten waar hij kan zijn als hij niet binnen wil wonen (erf/grote tuin o.i.d.), waar hij mag zijn wie hij is en waar niemand iets van hem verwacht. Een plek waar hij in zijn eigen tempo mag ontdekken dat een leven als huiskat ook heel fijn kan zijn. En wanneer blijkt dat hij dat toch niet ziet zitten, lekker buiten zijn gang kan gaan in schuren of stallen.