Ze wil wel.. maar durft nog niet helemaal
Katie
Katie is een jonge poes van ongeveer één jaar oud, die opgroeide in een natuurgebied op Ameland. Mensen kende ze nauwelijks en dat maakte haar in het begin erg gespannen. Waar ze eerst steevast hoog op een plankje zat en je scherp in de gaten hield, zien we nu dat ze langzaam maar zeker meer toenadering zoekt. Het zijn hele kleine stapjes, maar wel de stapjes waar we het voor doen.
Ze durft steeds vaker ontspannen door de kamer te lopen. Als we rustig bij haar gaan zitten, rolt ze op de grond alle kanten op, nét op een klein afstandje van ons. Daarbij maakt ze tevreden geluidjes een duidelijk teken dat ze zich veiliger begint te voelen. Toch blijft ze soms nog wat gereserveerd. Ze houdt graag de regie: op zo’n tien centimeter afstand komt ze nieuwsgierig brokjes eten, en als je rustig op de grond zit, komt ze soms even aan je hand ruiken.
Wanneer ze niet doorheeft dat er iemand is, ligt ze heerlijk in haar mandje. Zodra ze merkt dat er iemand binnenkomt, springt ze er snel uit. Maar als je rustig de kamer binnenloopt en zachtjes tegen haar praat, blijft ze tegenwoordig gewoon zitten… en knipoogt ze zelfs terug. Vertrouwt ze het toch niet helemaal, dan kiest ze weer voor haar veilige plekje op het hoge plankje.
Katie is een bijzondere jonge poes die duidelijk laat zien dat ze wíl, maar dat ze tijd nodig heeft. Voor Katie zoeken we een rustig huishouden zonder kinderen, waar niemand iets van haar verwacht en waar ze volledig zichzelf mag zijn. Een plek met toegang tot buiten een erf, grote tuin of schuren zodat ze kan uitwijken wanneer het binnenleven haar te veel wordt. Het is goed mogelijk dat ze uiteindelijk liever buiten rondstruint dan op de bank ligt, en dat is ook helemaal goed.