Een verrassende wending

Een tijdje geleden kwam kater Carel binnen: een ongecastreerde jongen zonder eigen huis. Hij liep al weken rond in een woonwijk, maar wilde duidelijk niets met mensen te maken hebben. Na een tijd op dezelfde plek voeren werd hij eindelijk gevangen. In de opvang werd al meteen duidelijk dat hij geen schootkatje was. Carel wilde geen contact maken en verstopte zich zo veel mogelijk. Kwam je te dichtbij dan kon je rekenen op veel geblaas, en een fikse tik! Ondanks veel pogingen van ons om hem een beetje te laten ontdooien, was er geen vooruitgang. Carel wilde ons niet.

En ook dat mag. Vertrouwen en aanhankelijkheid kan je niet afdwingen. Carel mocht als boerderijkat het pand verlaten. Dat hij een goede muizenvanger zou zijn, was in de opvang al duidelijk. Een rat was zo dom geweest om snachts zijn buitenverblijf in te lopen, en die kon dat avontuur niet meer navertellen! Carel ging mee met mensen die een prachtig leventje voor hem konden creëren: lekker buiten, in de paardenschuren in een landelijke omgeving. Dat betekende wel even de Afsluitdijk over, maar ja, dat moet je er als kat soms voor over hebben.

Carel kreeg alle tijd om te wennen aan zijn nieuwe omgeving voordat hij naar buiten mocht. Maar wat schetste onze verbazing, meneer had die tijd niet nodig…. hij was al helemaal thuis na 3 dagen!

“Hij zit in de paardenstal, is goed benaderbaar, eet en drinkt goed. Hij wil graag geaaid worden en spint zelfs. Ik kon hem vandaag oppakken en op schoot zetten, hij wrong zich in alle bochten om geaaid te worden. Carel is wel heel bang voor geluiden. Ik vermoed dat als we hem over een tijdje loslaten, hij wegvlucht voor geluid. We proberen hem nu zoveel mogelijk aandacht te geven in de stal, zodat hij dit als zijn veilig plek ziet, in de hoop dat hij dat dit zo blijft als hij naar buiten kan. Hij moet dit maar op zijn tempo doen.”

Hij wil graag geaaid worden… we vielen van verbazing van onze stoel… die hadden we even niet aan zien komen! Carel bleek helemaal gelukkig te zijn met zijn nieuwe omgeving. Het wennen aan zijn nieuwe thuis ging beter dan verwacht en hij leek zich echt gelukkig te voelen. Een week later kregen namelijk de volgende update binnen:

“Het gaat echt super met Carel. Hij kan de hele dag naar buiten. Hij durft nu naar de grote schuur te lopen ( kan langs de muur) en is daar de boel aan het verkennen. Hij loopt daar rond als de directeur himself. Ik kwam even kijken en toen zat hij pontificaal op een hooibaal om zich heen te kijken. Hij is blij me te zien en wil geaaid worden, ik kan hem dan zelfs optillen. Aan het eind van de dag roep ik hem, loop met hem mee naar de stal ( zijn plek) en dan geef ik hem eten. We sluiten hem in de nacht nog op in de stal. Het is echt zo leuk om hem te zien ontwikkelen. Ik geniet er erg van. Het lijkt echt een succes te worden. Ik denk wel dat een huishouden veel te stressvol is, dit is net mooi genoeg voor hem, alhoewel ik hem de volgende winter wel een warme kachel gun. We zullen zien hoever hij komt.”

Carel is met recht een succesverhaal! Hij is blij, zijn nieuwe baasjes zijn blij, en wij zijn blij. Hoe heerlijk is het als zo’n kat met een verhaal op de juiste plek terecht kan komen. En dat er mensen zijn die een gok durven nemen met een boerderijkat als hij. Als hij niet gezellig was geworden was hij daar ook welkom geweest. Maar dit is natuurlijk een bonus als het zo verloopt.

We wensen Carel een heerlijk leventje toe op zijn nieuwe plek. En hopen dat zijn nieuwe baasjes veel van hem zullen genieten. Het ga je goed jongen!

e_mode”:”AutoModule”,”faces”:[]}